Related posts:

1. BlackBerry Torch 9800 Unboxing
2. Eindelijk Blackberry 6 voor je Bold 9700 (video)

Related posts:

1. HTC Desire HD beschikbaar (en gekocht!)
2. HTC Desire video review
3. HTC Desire review

Related posts:

1. Unboxing Acer Stream
2. HTC Desire video review
3. iPad video review

Ik hou van goed geluid, maar ben geen geluidsexpert. Over frequenties en ‘mid range sound’ moet je mij geen vragen stellen. Toch heb ik alerte oortjes die niet snel tevreden zijn. Een paar jaar geleden koos ik voor kwaliteit boven design en dumpte mijn iPod-oortjes. Een stereodock voor mijn iPod heb ik nooit gekocht: té duur voor wat het was. Maar de Philips Fidelio brengt daar misschien verandering in.

Philips stuurde me deze stereodock voor iPod, iPhone en andere MP3-spelers (al is het dan wel met een kabeltje) zodat ik er twee weekjes naar kon luisteren. Ik was vooral geïnteresseerd in het gebruik van hout in het product, een techniek die ik al had bewonderd bij ontzettend dure hoofdtelefoons. Mijn sexy cd van Robin Thicke, vol met sensuele bas en warme details, stond al klaar op mijn iPod om de Fidelio meteen aan de belangrijkste test te onderwerpen: de muziek spelen die ik door en door ken.

Geld waard
Al bij de eerste klanken besloot ik dat de Fidelio zijn geld waard is. 500 euro is veel geld, maar soms leg je dat met plezier neer voor kwaliteit. Met grote verbazing stond ik te luisteren naar de relatief kleine houten doos die zonder moeite de kwaliteit van mijn grote stereoinstallatie wist te evenaren. Als ik de Fidelio gekocht had, was ik in de zevende hemel geweest. Maar ik wist dat ik de Fidelio twee weken later terug moest sturen en dus ben ik flink beginnen mopperen ;)

In bad met de Fidelio
Maar dat gemopper duurde niet lang. We hebben nog enkele mooie momenten beleefd, de Fidelio en ik. Zo zal ik nooit vergeten hoe veel ik van een eenvoudig bad heb genoten terwijl de Fidelio verderop in de gang stond te spelen. Ik had het gevoel dat de artiesten om de hoek live stonden te spelen, voor mij. Audiojournalisten lachen daar waarschijnlijk eens mee, maar ik was écht onder de indruk.

Alleen voor iPod
Toch zijn er ook enkele dingen die ik minder indrukwekkend vond aan de Fidelio. Zo was het geklungel met dat extern kabeltje voor andere MP3-spelers eigenlijk ongehoord voor een apparaat van 500 euro. Philips kan hier weinig aan doen, Apple laat niet toe dat een dock ‘voor de iPod’ ook andere MP3-spelers vlekkeloos laat aansluiten, maar voor de klant blijft het erg jammer. Ik moest ook elke keer het volume op mijn MP3-speler of telefoon behoorlijk omhoog draaien voor de Fidelio met een redelijk volume kon spelen. Heb je geen iPod? Dan zou ik de 500 euro aan een andere installatie geven.

Geluidsexplosie
Maar zelfs met verschillende iPods ging voor mij niet alles vlekkeloos. Toen ik mijn iPod Nano aansloot, begon die meteen perfect te spelen. Even later besloot ik mijn oude iPhone even aan te sluiten en kwam ik in de problemen. Nadat ik muziek op de iPhone afspeelde, flipte de Fidelio bij het opnieuw aansluiten van de Nano. Opeens stond het volume op het absolute maximum en ik vloog letterlijk achteruit van het verschieten.

Lees de handleiding
Tot twee keer toe werd ik weggeblazen door de Fidelio. Uiteindelijk kreeg ik het volume pas weer naar beneden door de muziek op pauze te zetten voor ik de Nano aansloot en dan het volume naar beneden bij te stellen op de Fidelio. Dit probleem deed zich niet meer voor wanneer ik de Nano ontkoppelde en weer opnieuw aansloot, maar sinds die ‘geluidsontploffing’ was ik er nooit meer gerust in. Bekijk dus goed welke apparaten de Fidelio ondersteunt (ik lees zelden een handleiding) en houd je daar aan.

Afstandsbediening
Nog één klein dingetje dat ik jammer vond aan de Fidelio: de afstandsbediening. Die is mooi van vorm, voelt stevig, maar heeft een metalen achterkant. Een zachte en warme achterkant in hetzelfde hout als de dock had de Fidelio-ervaring nog net iets luxueuzer gemaakt. Het is maar een detail en het zou mij zeker niet tegenhouden om de Philips Fidelio aan te schaffen. Maar ik wilde het toch even vermelden als suggestie voor de volgende editie.

Conclusie
Zou ik de Philips Fidelio zelf kopen? Voor de geluidskwaliteit metéén. Helaas is de Fidelio enkel optimaal te gebruiken met recente iPods en iPhones. Daar ik regelmatig andere toestellen test en gebruik, zou de waarde van de Fidelio aan mij voorbij gaan. Moest de iPod mijn beste muziekvriendje zijn, zou de Fidelio waarschijnlijk nu al in onze woonkamer staan. Misschien dat ik de Fidelio uiteindelijk toch in huis haal mét een nieuwe iPod. Zo’n ontspannend bad met een serenade is me veel waard.

Related posts:

1. Een unboxing sprookje met de Philips Fidelio
2. Unboxing Philips GoGear Muse

Ik ben geen enthousiaste fotograaf. 10 jaar geleden dacht ik één lange zomer na over de fotografie van het leven, ik ging zelfs een weekje de ‘DoKa’ in op fotokamp, maar tegenwoordig doe ik niet meer dan snelle GSM-kiekjes nemen. Dat is misschien verrassend voor een blogger, want bijna elke blogger die ik ken, leeft voor of door zijn fotocamera. Ik dus niet, maar ik deed wél mee met Sony’s fotowedstrijd voor bloggers deze zomer en testte de Sony NEX 5

Laat ik je maar meteen teleurstellen: ik heb geen onverwachte passie ontdekt die alsnog dringend uitgedrukt moet worden. Ik durf hier niet eens een foto te plaatsen voor de wedstrijd. Maar ik heb me wel echt geamuseerd met de Sony NEX 5, een compacte camera die voor mij niet moest onderdoen voor de kolossale Canon van mijn lief. Zo liep ik alvast een stuk minder te sleuren met de Sony, een licht apparaat, terwijl het lief met een zwaar belaste schouder op zoek moest naar mooie beelden.

Een klein digitaal apparaatje met wat zoom-functionaliteit zou voor mij wellicht ook volstaan. Maar waarom genoegen nemen met saaie basisfuncties als ik wat toeters en bellen mag testen? En dus maakte ik gretig gebruik van het draaibaar scherm van de NEX 5, dat dienst doet als grote zoeker, en leek ik op zijn minst een ietwat begaafd fotograaf met een mooie camera. Ik had het zelfs over ‘kikkerperspectief’ en ging door de knieën.

Misschien is dat net het segment waar Sony op mikt: mensen die niet meer nodig hebben, maar wel meer willen. Een 360 graden foto maken bijvoorbeeld. Je start op één plek en draait vandaar langzaam om je as. Praktisch is anders, maar het zorgt voor wat hobbyplezier en levert af en toe echt mooie resultaten op. Eenmaal op Picadilly Circus, een excellente locatie voor een gekke foto, bleek de functie niet altijd even feilloos: we maakten deze prachtige foto tijdens onze weekendtrip in London. Zoek het halve hoofd.

De NEX 5 heeft nog heel wat andere speeltjes en vooringestelde opties zoals gezichtsherkenning, automatisch ‘blurren’ van de achtergrond, videofunctie,…Ik slaagde er alvast in mijn toeristische foto’s wat interessanter te maken door dingen scherp te stellen en andere onscherp. Op de Canon van mijn lief probeer ik dat niet eens. Je kan ‘m gemakkelijk besturen, die NEX 5, dat zeker. Mijn oersaaie vakantiefoto’s zijn niet meer te verantwoorden door een gebrek aan kennis: de NEX 5 bracht mij geavanceerde opties op een dienblad aan.

Na heel wat ge-oeeeeh en ge-aaaah aan mijn kant, de foto’s zagen er dikwijls toch wel érg mooi uit, was het vooral mijn lief die de NEX 5 grondig testte. Al bij al waren de indrukken allemaal positief. (“‘t Is echt toch een stuk lichter om te dragen, zeg!”) Moest ik opeens wat meer interesse hebben in fotografie, of een camera kopen om foto’s op deze website te plaatsen, lijkt de NEX 5 mij perfect. Die kleine roze, groene of oranje lichtgewicht camera’s voor 199 in de MediaMarkt zijn nu toch wel heel saai geworden. En die grote professionale Canon nog minder sexy.

Wat productinformatie van de fabrikant die ik hierboven had kunnen opsommen, maar waarvan ik af en toe niet eens weet wat het betekent:

NEX-5:
*Verwisselbare lenzen voor digitale camera
*Beeldkwaliteit en sluitertijden van een DSLR
*Exmor APS HD CMOS-sensor van 14,2 MP, HD 1080i-film, LCD 7,5 cm
*Draaipanorama. Set met twee lenzen.
*Maak 1080i HD-films

Related posts:

1. Ward schrijft mee, over de Sony NEX-5
2. Sony Ericsson XPERIA X10 review
3. Sony Bloggie

Het verbaast me dat ik nog niet potdoof ben: de afgelopen 15 jaar liep ik veel te vaak met ‘oortjes’ stevig in mijn oorschelp gepropt, Een groot nadeel van zo’n ‘in-ear’ hoofdtelefoon is dat het geluid loeihard op je trommelvlies afgeschoten wordt. Wanneer er veel omgevingsgeluid is, merk je dat niet eens en wordt het volume vaak nog wat opengedraaid. Gehoorspecialisten schreeuwen er moord en brand over.

Daarom loop ik de afgelopen jaren meestal met een ouderwetse, grote hoofdtelefoon. Helaas zijn dat meestal ‘open’ hoofdtelefoons, de schelpen zijn niet afgesloten om gemakkelijker mooi geluid te produceren, en dus zet ik het volume nog steeds wat te hoog wanneer ik in de bus zit of over straat loop. Er zit dan wel een volle centimeter meer tussen mijn trommelvlies en de Mumford & Sons, echt veel gezonder is het niet.

Isoleren
Maar wat als ik het omgevingsgeluid kan verminderen en de volumeknop daardoor bijna helemaal dicht kan draaien? Het zou mijn gehoorschade alvast enorm beperken, denk ik. Of het veilig is om helemaal afgesloten van de buitenwereld over straat te lopen, dat is een andere vraag natuurlijk. Maar ik wilde het toch eens proberen en dus testte ik gedurende enkele weekjes de Sennheiser MM80, een in-ear hoofdtelefoon speciaal ontwikkeld voor de iPhone.

Beperkt publiek
Alleen jammer dat ik geen iPhone gebruik. Gelukkig kwam ik er snel achter dat de MM80 ook perfect samenwerkt met mijn BlackBerry Bold 9700. Andere telefoons, zoals de Samsung Galaxy S, konden helaas niet overweg met de MM80. Dat komt door de ingebouwde afstandsbediening die je toelaat gesprekken aan te nemen.

Je koopt deze hoofdtelefoon dus best enkel wanneer je een iPhone hebt (of een BB Bold 9700). De afstandsbediening kan je loskoppelen, maar bij permanent gebruik gooi je dan eigenlijk geld weg.

Sennheiser beperkt de afzetmarkt voor deze MM80 dus behoorlijk. Het dure prijskaartje (199 euro) zal een deel van de geïnteresseerden ook afschrikken. Als duur handsfree-setje voor de wagen is de MM80 ook niet geschikt (onveilig!) en dus blijven er de echte iPhone en audioliefhebbers over. Je moet willen investeren in accessoires gebonden aan je iPhone én in goed geluid.

Kwaliteit
Gelukkig krijg je ook waar voor je geld. De MM80 is netjes ingepakt in een kwalitatief doosje mét enkele nuttige accessoires: een stevige case, sleeves in verschillende maten, een in-flight adapter, oorhaken (om de hoofdtelefoon steviger aan/in te brengen) en zelfs een klein schoonmaakpennetje. De headset zelf voelt stevig en duurzaam aan. Dit is duidelijk een upgrade ten opzichte van de standaard iPhone-oortjes.

Maar de allerbelangrijkste vraag is natuurlijk ‘Hoe klinkt dat ding?!’. Wel, erg goed. Ik ben al verwend door mijn eigen Sennheiser-hoofdtelefoon en dus had ik eigenlijk ook niet minder verwacht. Bovendien vond ik de MM80 een pak comfortabeler zitten dan mijn eigen oude in-ear Shure’s. Je moet de oortjes wel even de kans geven om eenmalig wat ‘op te warmen’ (of in te spelen) voor je ze definitief vergelijkt met andere merken.

Hemels gevaarlijk
In de trein of tussen een hoop luidruchtige pubers in de bus is de MM80 een geschenk uit de hemel. Mijn muziek klonk glashelder, was perfect hoorbaar op een laag volume en het omgevingslawaai was verwaarloosbaar. Ook bellen in de trein of bus werd zo een stuk gemakkelijker. De tijden van ‘Waaaat zeg je?!’ waren even voorbij. Ik merkte dat mijn reis opeens een rustgevende pauze werd.

Wanneer je wandelt, fietst of een auto bestuurt, is de MM80 een groot veiligheidsrisico (je hoort echt niets van je omgeving). Het is natuurlijk ook helemaal niet de bedoeling dat je deze hoofdtelefoon in zo’n situaties gebruikt. Ik wilde dat toch even benadrukken omdat je gemakkelijk gesprekken kan aannemen met de afstandsbediening die in de draad werd verwerkt en de MM80 dus een beetje op een handsfree-set lijkt.

Conclusie
Zit je vaak in de trein, in een bus of in het vliegtuig en beluister je muziek op je iPhone? Dan is deze hoofdtelefoon écht zijn geld waard. De duurzaamheid lijkt erg goed (je weet het natuurlijk nooit zeker na een paar weken testen), het geluid is heerlijk en het isolerend effect is goed voor je oren én rust. Als ik ooit weer elke dag tussen luide reizigers zit, koop ik me meteen een MM80.

Related posts:

1. Unboxing Sennheiser MM80 iPhone (video test Galaxy S)
2. Samsung Wave review

Eerste indrukken van de Sony NEX-5, door Ward Hamelinck

De Sony NEX-5 is zeker en vast een leuk toestel om de wereld vast te leggen op de digitale plaat. Mijn kennismaking met het toestel was eerder van korte duur, maar eerdere ervaring met Sony pocketcamera’s zorgde ervoor dat de gebruikersinterface herkenbaar over kwam. Dat maakte het voor me toch al een stuk aangenamer om ondanks het gebruik van een Canon 7D overweg te kunnen met het toestel.

Op het eerste vlak is het leuk om een pocketcamera (want dat blijft het voor mij toch) te hebben waar meerdere objectieven beschikbaar voor zijn. Dit haalt enkele beperkingen weg maar is en blijft in mijn ogen toch grotendeels een marketingstunt.

De gewone gebruiker met een rijkelijk budget zal hier zeker oog naar hebben maar voor een amateur/professionele fotograaf zal dit toestel toch eerder klein en beperkt aanvoelen. De instellingen in manuele stand zijn niet altijd even snel in te stellen waardoor kostbare tijd verloren gaat wanneer je net die ene foto wilt kunnen maken.

Nog een puntje die me opviel was dat de camera het toch enkele keren lastig kreeg bij het scherpstellen. De bouwkwaliteit en het design mogen er echter zeker zijn, net zoals de kwaliteit van de gemaakte foto’s. Het klapbaar scherm is zeker handig voor de fotograaf die een shot van laag bij de grond of met gestrekten armen hoog in de lucht wilt maken.

De Sony NEX-5 is zeker vast een innovatief product die toch de brug probeert te slaan tussen compactcamera’s en D-SLR’s. Het blijft echter in de eerste categorie steken en maakt de aankoopprijs volgens mij dan ook onverantwoord hoog voor deze gadget.

Related posts:

1. Sony Ericsson XPERIA X10 review
2. Eerste indruk van de Sony Bloggie
3. Sony Ericsson XPERIA X10 video review

****~ (4/5)

De Wave is hét vlaggenschip op Bada’s golf. Met een 1Ghz processor, 3.3″ prachtig Super AMOLED scherm, WiFi, Bluetooth en een 5MP camera zit de wind in ieder geval al goed in de zeilen. Samsung weet zijn Wave goed te verkopen: zinnen op de verpakking als “a bold new adventure in the history of innovation is taking shape, set to deliver a mobile experience unlike any you’ve ever known” deden mij alvast een enthousiast sprongetje maken.

Eerste indrukken
Na het uitpakken van de Wave spoelde de realiteit zeker niet als een koude douche over mij heen. Ik moet het toegeven: ik was onder de indruk van de Samsung Wave. Het toestel ligt echt fijn in de hand, dun en erg stevig, en het scherm is p-r-a-c-h-t-i-g. Mijn enige kleine frons kwam aanzetten toen ik vol verwachting op de menu-toets drukte, die eruit ziet als een sjiek gepolijste edelsteen, en ik het geklik van goedkoop plastic hoorde. Als ik een man was, zou ik die glimmende knop trouwens nét iets te…diva vinden. (Maar misschien onderschat ik de metroman van tegenwoordig ;)

Mooie hardware
Er valt verder niet veel te klagen over de bouw van de Samsung Wave. Het metaal voelt heerlijk en het design is sexy. Er zitten ook wat leuke toeters en bellen ingebouwd: twee camera’s (dat heet dan een ‘front faced camera’ vooraan), een camera-knop, een 3.5mm hoofdtelefoon-jack en plaats voor een microSD-kaartje. Je kan dus gerust meekletsen over videogesprekken met iPhone 4-eigenaars. Beter nog: jij kan alvast aan de slag terwijl de Apple-fanboys voor de Mobistar-winkel staan te wachten ;)

Werkt het?
Maar kan zo’n Samsung Wave ook wat dan? Jazeker, Samsung heeft Bada flink wat functionaliteit gegeven. De tijden van een mooie, maar lege doos lijken bij Samsung toch ten einde. De Samsung TouchWiz user interface bovenop Bada heeft vaak de looks van de iPhone, maar wat functies van Android. Zo is er de bekende notificatiebalk, een elegante en praktische manier om berichten te ontvangen, en de verschillende homescreens mét widgets. Eenmaal in het menu toont Bada dan weer de iconen die we allemaal als ‘iPhone-dingen’ zullen omschrijven.

Bada Bing!
Tot mijn eigen verbazing wérkt Bada. Het is een snel systeem met genoeg mogelijkheden en opties om de meesten onder jullie helemaal happy te maken, denk ik. Wat er voor mij ontbrak, was het échte multitasken. iPhone-gebruikers die nog geen volledige iOS4 hebben, zullen weinig missen bij Bada (enkel de ruime selectie aan apps, vermoed ik). Je kan muziek afspelen, je email bekijken en snel daarna even de nieuwste tweets lezen. Maar zodra je ook Facebook wil openen, sluit Twitter af. Ook een muziekspeler die je zelf installeert zal stoppen met spelen wanneer je een andere applicatie opent. Dat is jammer.

Open systeem
Bada wordt zeker niet de ‘nieuwe Android’. Net als bij Apple’s iOS zal Bada enkel beschikbaar zijn op Samsung-toestellen. Het wordt wel een ‘open systeem’, iedereen mag voor Bada ontwikkelen, maar vandaag moet je het als gebruiker nog doen met iets meer dan 200 applicaties in Samsung Apps. Het is nog maar afwachten of developers zin hebben in een, alwéér, nieuwe applicatiewinkel. Laten we het hopen voor de Samsung Wave want de applicaties die al wel beschikbaar zijn, zien er écht goed uit én ze werken.

Geheugen
Het enige struikelblok dat ik vond op de Wave en in Bada is het beperkte interne geheugen. Als je de telefoon nogal intensief gebruik (lees: de ene applicatie na de andere opent) zal je vroeg of laat een ‘memory full’ melding krijgen. Je moet dan even op ‘menu’ (de plastic edelsteen ;) blijven drukken om de draaiende applicaties te bekijken en eventueel meteen af te sluiten. Op zich is dat een erg handige interface trouwens, het is alleen jammer dat je’m zo vaak nodig zal hebben.

Conclusie
Na een paar weekjes spelen met de Wave, zal ik niemand aanraden om het toestel….te vermijden ;) Integendeel, voor 400 euro krijg je flink wat moois mee naar huis. Ben je een echte multitasker of applicatieverslinder? (Als ik niet kan slapen, surf ik uren rond in de Android Market ) Misschien test je dan best toch even eerst de Samsung Wave in een winkel. Loop jij al jaren rond met een eenvoudige Samsung en ben je toe aan een golf van nieuwe toepassingen naast sms’en? Dan zal je zeker een vreugdedansje doen bij het uitpakken en opstarten van deze GSM.

Zou ik ‘m kopen?
Ik zou in ieder geval enorm verleid worden door het mooie scherm en het goed uitgewerkte besturingssysteem. Ben je net als ik een die hard mobile internetter? Dan zal deze Wave je ongeveer twee dagen ‘prrrretty nice’ doen zeggen en daarna toch op eBay vliegen, vrees ik ;) De Bada-golf kan zo’n zwaargewicht geeks toch nog niet helemaal wegspoelen ;)

Related posts:

1. Samsung Galaxy S review
2. Unboxing: Samsung Wave met Bada
3. GPS-problemen met de Samsung Galaxy S

****½ (4.5/5)

Voor de bezoekers die niet zo graag video kijken, schrijf ik de belangrijkste punten nog even uit:

De Samsung Galaxy S is een fantastisch toestel, met één grote ‘maar’. De Nederlandse firmware die geïnstalleerd was op mijn toestel werd na een paar dagen intensief gebruik nogal traag. Samsung benadrukt dat dit opgelost zal worden met een update én bewees dat vervolgens ook.

Mijn toestel draait een pak sneller en vlotter op de beta firmware die ik even kon testen bij Samsung. Deze nieuwe firmware zal standaard geïnstalleerd zijn op de Belgische Galaxy S (in de winkels eind deze maand of begin augustus)

Laten we de firmware van de Galaxy S dus maar het voordeel van de twijfel geven en ons richten op de rest van het toestel. Qua bouw had de Galaxy S wat steviger mogen zijn voor zo’n duur toestel, maar daarmee heb ik dan ook echt al mijn kritische kaarten op tafel gelegd. Het toestel lijkt wel degelijk bestand tegen dagelijks gebruik en ligt wel echt goed in de hand.

De grootste troef van de Samsung Galaxy S is zeker het prachtige, grote Super AMOLED scherm. Er valt bijna geen pixel op te bespeuren en ook in fel zonlicht kan je zonder problemen alles op het scherm zien. Android 2.1 en Samsung’s TouchWiz 3 zijn samen een pareltje voor het oog. Android krijgt eindelijk de sexy looks die het systeem al lang verdient.

Ok, ok, het menu lijkt wel erg op dat van de iPhone. Gelukkig heb je ook de typische Android-homescreens mét widgets. Zo hoef je niet altijd applicaties in te duiken om weerinformatie, tweets of instellingen te bekijken. Samsung heeft echt goed werk geleverd met de TouchWiz user interface. Zelfs de ervaren Android-gebruiker zal wat praktische verrassingen tegenkomen (gemakkelijker applicaties verwijderen bijvoorbeeld).

De batterij is niet opvallend slecht, noch opvallend goed. Bij de meeste smartphones moet je rekenen op een dagelijkse herlaadbeurt. Dat is bij de Galaxy S niet anders, maar ik merkte wel een groot verschil op toen ik per ongeluk de brightness van het scherm op de laagste stand had gezet. Mijn batterij ging opeens gemakkelijk twee dagen mee.

Als je op zoek bent naar een alternatief voor de iPhone 4, dan kan deze Galaxy S wel eens jouw telefoon worden. Het is een krachtig toestel met dezelfde toeters en bellen, maar met een voordeliger prijskaartje. Android heeft bovendien stilletjes aan een gelijkwaardig aanbod qua applicaties in de Market. Twijfel je tussen de HTC Desire en de Samsung Galaxy S? Mijn persoonlijke voorkeur gaat op dit moment met overtuiging uit naar…. de Galaxy S!

Related posts:

1. GPS-problemen met de Samsung Galaxy S
2. iPhone 4 versus Samsung Galaxy S
3. Samsung Galaxy S deze zomer in Europa? (hands on video)

Ik vind het altijd zo moeilijk om een review te schrijven over een Nokia-toestel. Het zijn allemaal degelijke toestellen en je kan er meestal veel meer mee dan je verwacht, maar echt wildenthousiast word ik er niet van. Het scherm is altijd mooi en zo, maar niet super indrukwekkend. Het besturingssysteem werkt goed, maar echt sexy ziet het er toch niet uit. Zo is er altijd wel een ‘maar’ bij Nokia (voor mij toch) en de X6 is helaas geen uitzondering.

Met een indrukwekkend intern geheugen (16GB), een capacitief touchscreen, HSDPA, 5MP camera en gratis GPS-navigatie heeft de X6 nochtans een mooi specificatielijstje. Je krijgt al die mooie functies ook nog eens voor een klein prijsje: rond de 330 euro. Op zich is de X6 ook een degelijk en aangenaam toestel: redelijk stevig, niet te groot, goede batterijtijd en veel mogelijkheden met de applicatiewinkel Ovi. Je kan al raden wat er nu komt, he?

Maar…

Het grootste nadeel van de Nokia X6 is dat hij in vergelijking met andere GSM’s er niet echt met kop en schouders bovenuit steekt. Voor hetzelfde budget heb je al een toestel dat eruit ziet als een racemachine in vergelijking met de ietwat plompe X6. Echt veel mooie toestellen heb ik de laatste jaren niet gezien in het Nokia-gamma.

Voor de looks?

Natuurlijk gaat het niet alleen om hoe een GSM eruit ziet, maar ook de besturing van de Nokia X6 is niet echt opvallend. Je kan er erg veel mee, maar het zit allemaal verstopt in een saai systeem met een middelmatige lay-out die nog te veel doet denken aan mijn eerste GSM van het jaar 2000.

Opfrissen

Ik zit dan ook te wachten tot Nokia eindelijk eens met een verfrissend design op de proppen komt (al lijkt de N8 veelbelovend!) Gooi nu eens al die baksteen-ideeën de deur uit qua vormgeving en geef het Symbian-systeem aub. een facelift. Nokia heeft de belangrijkste elementen om een supertelefoon uit te brengen al lang in huis, maar stopt die altijd weer in een saai, voorspelbaar en verouderd jasje.

De X6 dus

Maar goed, terug naar die Nokia X6. Als Nokia-fan zal je heel blij zijn met dit toestel. De 16GB geheugen zijn echt een traktatie, de gratis GPS-functionaliteit werkt erg goed en het scherm is opmerkelijk gevoelig voor een Nokia-telefoon. Je zal dus echt kunnen genieten van de ‘touch-ervaring’. Maar, hier gaan we weer, naast alle andere flitsende en hippe GSM’s in de winkel, is de X6 toch een beetje als de degelijke Fort FordMegan Focus tussen de hippe stadswagentjes en sportauto’s. Jammer!

Related posts:

1. Eerste indrukken van de Nokia X6
2. Nokia N900 hardware review
3. Nokia N900 OS en software review

Related posts:

1. Sony Ericsson XPERIA X10 Mini eerste indrukken (video)
2. Sony Ericsson XPERIA X10 review
3. Sony Ericsson XPERIA X10 unboxing video

****½ (4.5/5)

Er zijn weinig gadgets die mijn aandacht 630 dagen vasthouden. Eigenlijk is er geen énkel ding dat daarin is geslaagd tot nu toe. Eén stuk technologie staat al wel 630 dagen in onze woonkamer en dat is Nintendo’s Wii Fit. Dit jaar zou ik de Wii Fit niet gekocht hebben omdat Nintendo het slechtste rapport van de klas kreeg voor het vak ‘milieuvriendelijkheid’. Maar we hebben die aankoop toch al lang geleden gedaan en daar ben ik nog steeds blij om.

Niet dat ik er erg veel spelletjes op de Nintendo Wii speel. Heel af en toe ben ik éven een fanatieke gamer en zelfs dan blijft de Wii onder het stof staan. Maar 2 maanden geleden vond ik mijn lichamelijke conditie in even stoffige toestand en dat zorgde ervoor dat onze Wii + Balance Board weer een prominente plaats in de huiskamer kregen. Eigenlijk doe ik het met een béétje tegenzin (omwille van dat slechte rapport), maar er zijn weinig dingen die ik je zo overtuigd kan aanraden als Nintendo’s Wii Fit Plus pakket.

Ben jij een sporter?
Meestal ben je écht een sporter of je bent helemaal geen sporter. De mensen die wel sporten doen dat buiten en binnen, alleen of met vrienden, bij en met groepen, op wedstrijden en soms zelfs op een vroege zaterdagochtend. Mensen die niet sporten nemen zich dikwijls voor dat wel te doen, maar kiezen keer op keer voor de luie zetel. Sporten is voor die mensen, voor mij, niet automatisch een hobby of een leuke activiteit. Gelukkig hoeven we helemaal niet te sporten. We kunnen ook gewoon bewegen.

Bewegen
Het leuke aan bewegen is dat je er de deur niet uit voor hoeft. Dankzij de Wii Fit (Plus) kan bewegen zelfs een spel zijn en bovendien doodeenvoudig. Duur is de Wii Fit ook moeilijk te noemen: voor 250 tot 300 euro heb je alles in huis. Lid zijn van een sportschool gedurende zes maanden is vaak duurder. Die irritante personal trainer die je vetpercentage opneemt, zet je gewoon weg in een hoek vergezeld door dat schuldig stemmetje dat je hoort wanneer je te veel snoept laat op de avond. Lager dan het dunne ‘Wii Fit Balance Board’ wordt de drempel echt niet.

Sneeuwballen
Op de Wii Fit Plus kan je op allerlei manieren bewegen: van idiote spelletjes tot gepersonaliseerde yoga-lessen. Jij bepaalt volledig het menu. De keuzes zijn erg uitgebreid en variëren qua intensiteit en focus. Persoonlijk houd ik ‘s ochtends van een goede sessie ‘ritmisch boksen’, wat yoga-oefeningen, een jogrondje rond het virtuele eiland en een stevig sneeuwballengevecht. Wanneer ik wat moediger ben, ga ik voor wat stevigere spieroefeningen of beweeg ik extra lang. Soms wil ik vergeten dat ik probeer te bewegen en ga ik gewoon voor een idioot partijtje ‘visjes vangen’ of voetballen koppen. Maar ik bewéég en dat is het voornaamste!

Evenwicht
Naast de hoge spelwaarde, voegt de Wii waardevolle informatie toe. Zo zie ik precies wat ik de afgelopen dag heb gedaan, hoeveel calorieën ik daarmee heb verbrand, hoeveel ik weeg, hoeveel ik afgevallen of bijgekomen ben (spieren wegen meer dan vet!) en hoe stevig ik op mijn benen sta. Ja, de Wii weet zelfs of ik letterlijk in evenwicht sta. Tijdens de yoga-lessen is dat informatie die ik erg waardeer. Mijn echte yoga-leraar was erg sympathiek, maar hij kon me niet vertellen dat mijn linkerbeen meer trilt dan mijn rechter.

Resultaat
Al die dingen zouden weinig betekenen zonder resultaat. Ik heb helaas geen voor- en na-foto. Maar ik kan jullie wel vertellen dat ik me stilletjes aan kiplekker in mijn vel voel. Opeens is de trap opstormen iets waar ik niet eens bij stil sta (voorheen dacht ik: ‘Pfffff’). Een maand geleden had ik moeite om 30 minuten intensief te bewegen en nu merk ik dat ik zonder moeite drie kwartier op de Wii Fit sta te spelen. Op dagen dat ik blind ben voor al mijn vooruitgang (hormonen, kuch kuch) heb ik leuke grafiekjes om mezelf te overtuigen.

630 dagen
Het Wii Fit-programma vertelt me elke dag hoe lang we elkaar al kennen. 630 dagen, zo’n lange relatie heb ik nog nooit gehad met een gadget. Laten we eerlijk wezen: ik heb er vast maar 70 dagen écht gebruik van gemaakt. Maar dat zijn wel 70 dagen waarop ik anders weinig of niet had bewogen. Dat is 3kg die ik nu kwijt ben door 6 weken te bewegen (vergeet niet dat ik er vast véle kilo’s spieren bij heb gekregen ;). Persoonlijk ben ik al enorm blij met de Wii Fit Plus. Als Nintendo nu nog zorgt dat ze een beter rapport krijgen op vlak van duurzaam en milieuvriendelijk ondernemen, krijgt de Wii Fit Plus van mij de meest verdiende 5 sterren ooit.

Related posts:

1. Sony Ericsson XPERIA X10 video review
2. HTC Desire review
3. HTC Desire video review

Zo is er de ‘Time Scape’ en ‘Media Scape’. Uitstekend voer voor de marketingafdeling om mee uit te pakken, maar in de praktijk heb je er weinig aan. Het idee van een tijdlijn waarin je alles kan laten samenkomen (Time Scape) is helemaal niet zo slecht. Het is zelfs een van mijn favoriete features op de Blackberry Bold 9700. Alleen heet hetzelfde systeem daar ‘inbox’.

Jammer dat Sony Ericsson de Time Scape graag in een cool jasje wilde stoppen en daardoor de functie bijna onbruikbaar maakt. De mooie stapel kaartjes die voorbijvliegt op je scherm ziet er goed uit, maar je kan er amper iets op lezen. Om meer dan de naam en foto van een verzender te zien, moet je eerst op dat kaartje tikken. Vervolgens kan je niet gemakkelijk naar het volgende kaartje met inhoud.

Handig is zo’n Time Scape dus niet als je graag vlot door je mails, tweets en andere informatie bladert. Bovendien is de functie vaak traag en verdwijnt het mooie effect van de interface waar Sony Ericsson zo trots op is. Tsja, zo ga je je natuurlijk snel afvragen wat er dan wél bijzonder is aan de XPERIA X10.

Met het oude Android 1.6 hinkt Sony Ericsson ook nog eens achter ten opzichte van andere toestellen. Hadden ze nu maar gewoon de standaard Android op dat toestel gegooid en het eerder uitgebracht, denk ik dan. De hardware van XPERIA X10 is namelijk wél indrukwekkend. Het toestel draagt stiekem mijn voorkeur uit (qua hardware) en ik wou dat ik een reden kon verzinnen om het te houden.

Maar met ook nog een middelmatige (tot beneden gemiddelde) batterij is dat moeilijk. Toch zal je erg tevreden zijn met de XPERIA X10 als je al die nieuwste Android-toeters en bellen niet belangrijk vindt en Time Scape en Media Scape negeert. De X10 ligt erg goed in de hand, is stevig, heeft een prachtig 4 inch scherm en functioneert over het algemeen vlot en snel. Bovendien is het toestel érg mooi afgewerkt.

Een software-update van Sony Ericsson zou dus veel kunnen oplossen. Ik suggereer alvast om vooral Android 2.1 snel op het toestel uit te brengen. Ik hoop dat Sony Ericsson niet weer eindeloos aan een eigen user interface werkt die vervolgens bijzonder weinig waarde toevoegt. Maar Sony Ericsson heeft al aangekondigd dat we de update de eerste maanden niet zullen zien. Dat maakt de X10 voor mij een té dure telefoon met uitstekende hardware, maar middelmatige software.

Ben je geen Android-fan en wil je gewoon een erg mooie telefoon waarmee je kan bellen, emailen en twitteren? Dan is de XPERIA X10 een goede keuze. Wil je wat meer waarde voor je geld? Dan raad ik toch de HTC Desire aan.

Related posts:

1. Sony Ericsson XPERIA X10 video review
2. Sony Ericsson XPERIA X10 Mini eerste indrukken (video)
3. Sony Ericsson XPERIA X10 Mini Pro Hands on Video

Af en toe verrast een toestelletje mij alsnog. Mijn eerste indrukken van de Kodak Zi8 waren helemaal niet zo positief. Ik kreeg maar geen scherpe beelden en toen ik de oorzaak van mijn wazige videos ontdekte, bleek dat een onhandige knop bovenaan op het toestel te zijn. De Zi8 was onderweg naar de geschreven prullenbak van mijn blog, maar toen bleek het toestel opeens best goed te werken.

Bij gebrek aan een betere camera nam ik de Zi8 mee naar een familiefeest om er wat korte beelden op te nemen. Mijn verwachtingen waren laag en ik rekende niet op bruikbare beelden. Maar ik zette de knop bovenop het toestel van ‘dingen dichtbij’ naar ‘dingen ver weg’ en opeens was alles scherp. Zelfs voorwerpen of mensen dichtbij de lens waren haarscherp. Pas wanneer ze écht centimeters van de Zi8 kwamen, moest ik de knop verzetten om onscherpe opnames te vermijden.

Ver weg

Die knop bovenaan op de Zi8 vind ik nog altijd belachelijk, maar gelukkig hoef je ‘m niet zo vaak te gebruiken. De instellingen verzetten tijdens opnames is bijna onmogelijk zonder een luide klik en wat geschud met de camera. Toch zal je je daar niet zo heel erg vaak aan storen. De meeste familietafereeltjes of gebeurtenissen om je heen, kan je perfect opnemen in de ‘ver weg’ stand.

Kwaliteit

Mijn grootste verrassing kwam toen ik de beelden overzette naar mijn computer. Tot mijn grote verbazing waren hadden de beelden mooie volle kleuren en waren ze allemaal haarscherp. De Zi8 neemt dan toch op in wat  op zijn minst HD-kwaliteit lijkt. (Ik heb de beelden bekeken op een 15 inch scherm.) De Zi8 heeft ook een HDMI-aansluiting om de video’s gemakkelijk op je HD-televisie te bekijken.

Aansluitingen

Eigenlijk is zo’n HDMI-aansluiting niet zo vanzelfsprekend op een pocketcam. Slechts de helft van de gelijkaardige toestellen beschikbaar op videocamerashop.be heeft een HDMI-aansluiting naast de standaard USB-aansluiting. De bekende Flip bijvoorbeeld kan je niet rechtstreeks op je televisie aansluiten met een HDMI-kabel. Maar de Zi8 heeft nog een extra verrassing die ik op geen enkele andere pocketcamera terugvind: je kan ook een externe microfoon aansluiten.

Microfoon

Dat kan erg handig zijn wanneer je beelden opneemt in een drukke omgeving met veel achtergrondgeluid. Bovendien kan je zo specifiek interviews opnemen zonder bang te zijn voor slecht geluid. Persoonlijk vind ik dat erg belangrijke en ik ging dan ook op zoek naar een pocketcam of camcorder met diezelfde functie. Helaas blijken zelfs camcorders niet vaak uitgerust met een microfoon-aansluiting. Ik zou minimum 600 euro moeten uitgeven voor een camcorder met die functionaliteit.

Interessant voor deze prijs

De Kodak Zi8 werd opeens een erg interessant toestelletje. Allereerst schiet het goede beelden, het is klein genoeg om in je tas te stoppen én heeft de nodige aansluitingen voor een à l’improviste interview. Voor een prijs van nog geen 170 euro vind ik dat allemaal erg behoorlijk. Ik was persoonlijk op zoek naar een videocamera om onderweg wat dingen op te nemen en had een budget van 300 euro. Waarschijnlijk beslis ik om de Kodak Zi8 aan te schaffen en laat ik de duurdere camcorders voor wat ze zijn.

Flip

Natuurlijk zijn er ook nog de Flip-cameras met hun enorm goede reputatie. Helaas heb ik deze zelf nog niet kunnen testen. Het grootste voordeel van de Flip ten opzichte van de Zi8 is waarschijnlijk het intern geheugen. Bij de Flip kan je meteen beginnen opnemen terwijl de Zi8 nog om de aanschaf van een SD-kaartje vraagt. Maar ook dat voordeel komt met een prijs: je kan het interne geheugen van 4 of  8 GB ook niet verder uitbreiden.

Conclusie

De lage prijs, de microfoon-aansluiting en de goede kwaliteit van de beelden hebben mij dan ook overtuigd. Ik ben best tevreden over de Kodak Zi8 en kijk er naar uit om deze pocketcamera in mijn privéleven te gebruiken. In vergelijking met de Sony Bloggie is de Zi8 echt een uitblinker, maar ik weet zeker dat het nog beter kan. Daarom twijfel ik nog over mijn quotering (3.5 of 4 op 5?). Maar dat ik het toestel zelf wil gaan gebruiken..dat zegt natuurlijk ook al veel ;)

Dank aan Coolblue’s videocamerashop.be voor de Kodak Zi8 die ik een tijdje mocht lenen!

Related posts:

1. First impressions of the Kodak Zi8 pocket video camera
2. Sony Bloggie review: a disappointment
3. iPad video review

**½~~ (2.5/5) ‘Leuk, maar niet indrukwekkend of nuttig’

Pas op! Dit artikel is verouderd en mijn mening is ondertussen veranderd…

De iPad wordt op dit moment alleen in de VS verkocht, maar je kan het toestel al wel importeren. Kan je echt niet wachten en wil je de iPad liefst morgen al in je handen hebben? Importeren is relatief gemakkelijk, maar je zal wel tegen enkele beperkingen aanlopen. Zo zal je garantie enkel geldig zijn in de VS. Is de iPad eigenlijk al die moeite waard? Ik testte het toestel een weekje uit.

Allereerst nog wat meer beperkingen: Apple’s applicatiemarkt, de ‘App Store’, en de e-boekenwinkel zijn ook nog gesloten voor Belgische en Nederlandse iPad-gebruikers. Applicaties downloaden lukt met een Amerikaanse account (die kan je relatief gemakkelijk aanmaken), maar op de e-boeken zal je toch nog even moeten wachten. Buiten die twee kleine obstakels ligt de weg voor iPad-fans open in België en Nederland.

Prijskaartje

Maar is zo’n iPad zijn dure prijskaartje waard? Het goedkoopste model kan je importeren voor ongeveer 500 euro (inclusief verzending). Dat toestel heeft 16 GB en WiFi-technologie. Je kan er dus draadloos mee surfen op plaatsen waar een WiFi-netwerk beschikbaar is. Wil je dat je iPad echt overal je mail kan ophalen? Dan heb je een 3G-model nodig en dat is meteen een stuk duurder. Helaas leveren de Belgische en Nederlandse providers nog niet de geschikte ‘mini-simkaart’ die de iPad nodig heeft. Je zal daar dus ook nog eens op moeten wachten.

Tablet

Related posts:

1. Eerste indruk van de Apple iPad
2. Lancering Apple iPad in België en Nederland (unboxing 3G iPad)
3. De Apple iPad