Related posts:

1. Sony Ericsson XPERIA X10 Mini eerste indrukken (video)
2. Sony Ericsson XPERIA X10 unboxing video
3. Sony Ericsson XPERIA X10 video review

Af en toe verrast een toestelletje mij alsnog. Mijn eerste indrukken van de Kodak Zi8 waren helemaal niet zo positief. Ik kreeg maar geen scherpe beelden en toen ik de oorzaak van mijn wazige videos ontdekte, bleek dat een onhandige knop bovenaan op het toestel te zijn. De Zi8 was onderweg naar de geschreven prullenbak van mijn blog, maar toen bleek het toestel opeens best goed te werken.

Bij gebrek aan een betere camera nam ik de Zi8 mee naar een familiefeest om er wat korte beelden op te nemen. Mijn verwachtingen waren laag en ik rekende niet op bruikbare beelden. Maar ik zette de knop bovenop het toestel van ‘dingen dichtbij’ naar ‘dingen ver weg’ en opeens was alles scherp. Zelfs voorwerpen of mensen dichtbij de lens waren haarscherp. Pas wanneer ze écht centimeters van de Zi8 kwamen, moest ik de knop verzetten om onscherpe opnames te vermijden.

Ver weg

Die knop bovenaan op de Zi8 vind ik nog altijd belachelijk, maar gelukkig hoef je ‘m niet zo vaak te gebruiken. De instellingen verzetten tijdens opnames is bijna onmogelijk zonder een luide klik en wat geschud met de camera. Toch zal je je daar niet zo heel erg vaak aan storen. De meeste familietafereeltjes of gebeurtenissen om je heen, kan je perfect opnemen in de ‘ver weg’ stand.

Kwaliteit

Mijn grootste verrassing kwam toen ik de beelden overzette naar mijn computer. Tot mijn grote verbazing waren hadden de beelden mooie volle kleuren en waren ze allemaal haarscherp. De Zi8 neemt dan toch op in wat  op zijn minst HD-kwaliteit lijkt. (Ik heb de beelden bekeken op een 15 inch scherm.) De Zi8 heeft ook een HDMI-aansluiting om de video’s gemakkelijk op je HD-televisie te bekijken.

Aansluitingen

Eigenlijk is zo’n HDMI-aansluiting niet zo vanzelfsprekend op een pocketcam. Slechts de helft van de gelijkaardige toestellen beschikbaar op videocamerashop.be heeft een HDMI-aansluiting naast de standaard USB-aansluiting. De bekende Flip bijvoorbeeld kan je niet rechtstreeks op je televisie aansluiten met een HDMI-kabel. Maar de Zi8 heeft nog een extra verrassing die ik op geen enkele andere pocketcamera terugvind: je kan ook een externe microfoon aansluiten.

Microfoon

Dat kan erg handig zijn wanneer je beelden opneemt in een drukke omgeving met veel achtergrondgeluid. Bovendien kan je zo specifiek interviews opnemen zonder bang te zijn voor slecht geluid. Persoonlijk vind ik dat erg belangrijke en ik ging dan ook op zoek naar een pocketcam of camcorder met diezelfde functie. Helaas blijken zelfs camcorders niet vaak uitgerust met een microfoon-aansluiting. Ik zou minimum 600 euro moeten uitgeven voor een camcorder met die functionaliteit.

Interessant voor deze prijs

De Kodak Zi8 werd opeens een erg interessant toestelletje. Allereerst schiet het goede beelden, het is klein genoeg om in je tas te stoppen én heeft de nodige aansluitingen voor een à l’improviste interview. Voor een prijs van nog geen 170 euro vind ik dat allemaal erg behoorlijk. Ik was persoonlijk op zoek naar een videocamera om onderweg wat dingen op te nemen en had een budget van 300 euro. Waarschijnlijk beslis ik om de Kodak Zi8 aan te schaffen en laat ik de duurdere camcorders voor wat ze zijn.

Flip

Natuurlijk zijn er ook nog de Flip-cameras met hun enorm goede reputatie. Helaas heb ik deze zelf nog niet kunnen testen. Het grootste voordeel van de Flip ten opzichte van de Zi8 is waarschijnlijk het intern geheugen. Bij de Flip kan je meteen beginnen opnemen terwijl de Zi8 nog om de aanschaf van een SD-kaartje vraagt. Maar ook dat voordeel komt met een prijs: je kan het interne geheugen van 4 of  8 GB ook niet verder uitbreiden.

Conclusie

De lage prijs, de microfoon-aansluiting en de goede kwaliteit van de beelden hebben mij dan ook overtuigd. Ik ben best tevreden over de Kodak Zi8 en kijk er naar uit om deze pocketcamera in mijn privéleven te gebruiken. In vergelijking met de Sony Bloggie is de Zi8 echt een uitblinker, maar ik weet zeker dat het nog beter kan. Daarom twijfel ik nog over mijn quotering (3.5 of 4 op 5?). Maar dat ik het toestel zelf wil gaan gebruiken..dat zegt natuurlijk ook al veel ;)

Dank aan Coolblue’s videocamerashop.be voor de Kodak Zi8 die ik een tijdje mocht lenen!

Related posts:

1. First impressions of the Kodak Zi8 pocket video camera
2. Sony Bloggie review: a disappointment
3. iPad video review

Related posts:

1. De Apple iPad review. Het importeren waard?
2. Eerste indruk van de Apple iPad
3. Lancering Apple iPad in België en Nederland (unboxing 3G iPad)

Mijn allereerste gedachte toen ik de Apple iPad voor het eerst oppikte, was ‘wat is dat ding zwaar’. Niet zwaar genoeg om écht irritant te zijn, maar het toestel weegt genoeg door om tijdens het lezen vermoeide polsen te krijgen. Alles went, zeker? Gelukkig is de iPad wel dun genoeg om geen lomp toestel te zijn. Maar zeggen dat de iPad een mooi apparaatje is…nee.

Ik trek mijn neus nogal snel op als ik iets niet leuk vind (ik heb de rimpeltjes om het te bewijzen) en helaas ging die neus de lucht in zodra ik de iPad aanzette. Voorheen zei ik nog grappend dat het gewoon een grote iPod Touch is, maar helaas lijkt de iPad nu ook écht op een iPod Touch onder de microscoop. Zo’n groot scherm en toch kunnen er maar 4 applicaties per rij op! Het hoofdscherm wordt zo vooral lucht.

iPhone apps

In theorie draait de iPad alle applicaties die je op je iPhone of iPod Touch hebt geïnstalleerd. Dat klopt ook wel, maar de manier waarop is toch een beetje beneden verwachting. Standaard opent zo’n applicatie in een klein venster midden op je scherm. Het iPod Touch gevoel wordt nu toch wel erg groot. Je kan inzoomen op de applicaties zodat ze op je hele scherm (lelijk) worden weergegeven.

Error

Na de activatie met iTunes was het tijd om echt met de iPad te gaan spelen. Ik tikte enthousiast ‘App Store’ aan voor een download extravaganza, maar liep meteen tegen een error aan. De App Store is nog niet beschikbaar in België en Nederland. Het is dus nog niet mogelijk om met je lokale iTunes-account applicaties te downloaden.

Update: de App Store is nu wel gewoon beschikbaar en heeft al veel applicaties specifiek voor de iPad!

Apps

Gelukkig kan je al wel een Amerikaanse account aanmaken (kuch, adres copy pasten uit google, kuch) en zo toch de eerste iPad-applicaties testen. Die applicaties zijn zeker indrukwekkend en maken mij erg enthousiast over de toekomst. TweetDeck was nog nooit zo leuk als op de iPad en ook de BBC-applicatie doet mij naar méér verlangen.

Importeren

Waarschijnlijk is er gewoon een Belgische en Nederlandse App Store wanneer de iPad in onze streken uitkomt. Maar sta er dus even bij stil dat je wat zal moeten goochelen met iTunes-accounts als je de iPad nu al importeert. iBooks bijvoorbeeld kan gemakkelijk geïnstalleerd worden, maar boeken aankopen is me nog niet gelukt. Geen eBooks op de iPad voorlopig dus.

Update: ook na de lancering in België is er niets te vinden in iBooks. Je bent beter af met de Kindle applicatie.

Luxe

Toch werd ik na een paar uur enthousiast over de iPad. Languit in de zetel liggen met een iPad op je knieën is een luxe. Al dat touchscreen geweld geeft je ook een futuristisch gevoel en de sterretjes in mijn ogen fonkelden bij het dromen over de toekomstige mogelijkheden met zo’n tablet. Ik begon zelfs te overwegen om mij een iPad voor persoonlijk gebruik aan te schaffen.

Vergeten

Maar toen werd ik de volgende ochtend wakker en grabbelde meteen naar mijn Android-toestel en Blackberry op het nachtkastje. Ik las mijn mails, keek even op Twitter, surfte even rond en stond op. Pas na het ontbijt en een uurtje opruimen bedacht ik me dat ik een iPad had! Een gloednieuw gadget volledig vergeten te gebruiken…Het komt niet vaak voor bij mij. (En het mag gerust als een belediging worden beschouwd.)

Voorlopig conclusie

De iPad vult dus geen leegte die ik nog moest ontdekken in mijn leven. Integendeel, ik moet mezelf er aan herinneren om het ding te gebruiken zodat ik erover kan schrijven. Hoewel de iPad op zich wel cool is, vind ik erg weinig ‘wauw’ aan het nieuwste Apple-apparaat. Voorlopig doet het me alleen dromen van de toekomstige tablets. Maar waarschijnlijk koop ik er zelf dan wel ééntje met Android op.

Update: ik heb ondertussen toch een iPad gekocht en gebruik die met veel plezier en enthousiasme. Er is nog geen vergelijkbare Android-tablet en de iPad-apps maken het een erg nuttig toestel voor mij.

Wil jij de iPad ook een keer een weekjes testen? Of heb je regelmatig Macs nodig, maar wil je er geen aankopen? Neem eens een kijkje op Macverhuur.be. Daar kan je de iPad, de iPhone en allerlei andere top notch Apple-producten huren!

Related posts:

1. De Apple iPad review. Het importeren waard?
2. De Apple iPad
3. Lancering Apple iPad in België en Nederland (unboxing 3G iPad)

Ja hoor, dé hype van het moment moest vroeg of laat toch ook eens in mijn handen belanden. Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om ooit ook maar één woord te schrijven over die beroemde iPad (behalve op Twitter dan). Toen de eerste geruchten circuleerden, was ik al niet echt onder de indruk. Dat heb ik overigens wel geprobeerd, net zo enthousiast zijn als de rest van mijn Twitter-vriendjes , maar het lukte me écht niet.

Toch was ik ooit een echte Apple-fan. Twee jaar geleden brak ik mijn spaarpot alvast open bij de eerste foto’s van een nieuwe iPhone en ik zou nog steeds op geen andere computer dan een Mac willen werken. Maar mijn blinde aanbidding voor Apple is flink afgenomen de laatste jaren. De iPhone werd ingeruild voor een serie Android-telefoons en de Apple-held, Steve Jobs, vind ik ondertussen een arrogante (zelfs irritante) man.

Ik vermoed dat dit sentiment vooral gegroeid is tijdens de lange nachtelijke avonturen met mijn allereerste iPhone. Het apparaat was fantastisch, maar de sloten die Apple in de software had verwerkt, moesten keer op keer weer opengebroken worden. Helaas heeft Apple zich de afgelopen jaren nog meer tot een hyperactieve ‘kwaliteit-waakhond’ ontwikkeld. Het hardnekkige bewaken van de App Store en egocentrische houding ten opzichte van developers (én Flash) hebben mijn liefde voor Apple flink doen bekoelen.

En dan is er nu die tablet , die meer op een platte fotokader lijkt, waar iedereen zo enthousiast over is. Een staaltje ‘innovatieve’ en ‘baanbrekende’ technologie. Maar hoe je het ook draait of keert…eigenlijk is het toch gewoon een grote iPodTouch? Ja, je kan er boeken op lezen (dat kon ook al op de iPod Touch hoor) en ja, je kan er documenten op bewerken. Maar dat kon ik ook allemaal al op mijn Kindle, Blackberry en andere gadgets.

Ik ben dan ook eens benieuwd wat ik, als onderkoelde Apple…(nee, niet eens fan meer), van de iPad vind. Is het toch een nuttig ding? Kan ik onverwacht nooit meer zonder? Of loop ik een beetje onhandig met mijn grote digitale fotokader rond ? We zullen het zaterdag weten.

Related posts:

1. Eerste indruk van de Apple iPad
2. Lancering Apple iPad in België en Nederland (unboxing 3G iPad)
3. De Apple iPad review. Het importeren waard?

No related posts.

Related posts:

1. Unboxing HTC Desire (Opgenomen met Sony Bloggie)
2. HTC Desire HD unboxing
3. HTC Desire Z (G2) Unboxing

Naar deze nieuwe smartphone hebben heel wat mensen een lange tijd uitgekeken. Op dat vlak gaf HTC het toestel alvast de juiste naam mee: Desire. Het verlangen naar de Nexus One in Europa zal een stuk minder zijn nu deze HTC verkrijgbaar is. De specificaties van Google’s Nexus One (ontwikkeld door HTC) en de HTC Desire zijn bijna identiek. Ik vind het dan ook moeilijk om te beslissen welke telefoon ik zou kiezen.

Maar vandaag concentreer ik me even op de HTC Desire. Toen ik het toestel voor het eerst vasthield, dacht ik meteen aan mijn oude Nokia. Herinner je je die lelijke oranje en blauwe gsm’s met een rubberen jasje nog? Ik heb daar meermaals achter gelopen omdat mijn telefoon als een stuiterbal wegbotste nadat ik hem had laten vallen. De HTC Desire stuitert niet, gok ik. Met een gevoelig AMOLED-scherm en een plastic frame (denk ik toch), zal deze telefoon het snel begeven bij een val, vrees ik.

De telefoon voelt verder niet goedkoop aan, hoor. Je hebt een aardig gewicht in handen voor die 469 euro. De Desire is best een grote telefoon, maar je kan hem gemakkelijk en comfortabel met één hand bedienen. De telefoon is ietsje dikker dan de Nexus One waardoor het strakke gevoel een beetje weg is. Ik kan het niet laten me af te vragen waarom HTC de Legend zo’n mooie aluminium body heeft gegeven en de prestigieuze Desire het moest doen met een minder indrukwekkend jasje van rubber en plastic.

Gelukkig zijn er genoeg dingen om de Desire van de Legend te onderscheiden. Dat mag ook wel voor de meerprijs. Vooral het scherm van de HTC Desire steekt met kop en schouders boven dat van de Legend uit. Waar je bij de Legend nog wel eens een pixel kon onderscheiden, kan dat bij de Desire met de beste wil (of bril ;) van de wereld niet. Dit scherm is prachtig, groot en erg gevoelig voor aanraking. Zo hoort het! Nu nog hopen dat de volgende ‘Super AMOLED’ schermen beter zichtbaar zullen zijn…

Eén van de grootste nadelen van een AMOLED-scherm is de grote reflectie bij daglicht. Je hoeft geen spiegeltje bij te hebben met de Desire in je zak. Je zal buiten af en toe wat moeten draaien en zoeken om het menu van je Desire te zien in plaats van je eigen gezicht. Gelukkig is er vaak al heel wat meer te zien wanneer je de schermsterkte verhoogt. Jammer genoeg vraagt dat ook meteen heel wat van je batterij.

De batterijtijd van de Desire heeft nog geen fantastische indruk gemaakt. De batterij van de Nexus One was ook al geen uitblinker. Ik moet wel toegeven dat ik de Desire gisteren zwaar belast heb: video, surfen, pagina’s refreshen bij een slechte  ontvangst,.. Hopelijk gaat de batterij wat langer mee bij normaal gebruik de komende dagen! Je leest het zeker in mijn volledige review die over een paar dagen volgt.

Voorlopig heb ik nog geen ‘waaauw!’ gevoel bij de HTC Desire. Dat kan komen omdat ik de Nexus One al een paar dagen heb getest én omdat ik erg onder de indruk was van de HTC Legend. Als jij overstapt van je oude Nokia naar de HTC Desire zal je wél weggeblazen worden door de wondere wereld van Android 2.1 op een AMOLED-scherm.  Ik zag dat HTC wat interessante functies heeft toegevoegd aan HTC Sense die de Desire wel eens tot dé smartphone van het moment  kan maken voor mainstream kopers. Zo kwam ik al het vergrootglas tegen dat op de iPhone tekst selecteren zo gemakkelijk maakt. Binnenkort dus zeker meer!

Related posts:

1. Eerste indruk van de Google Nexus One
2. HTC Desire, indrukwekkend maar niet vernieuwend
3. Eerste indruk van de Apple iPad

Related posts:

1. PhotoSpeak: een freaky applicatie (opgenomen met de Sony Bloggie)
2. Unboxing HTC Desire Silver edition

Normaal open ik doosjes met de mooiste en nieuwste GSM’s, maar vorige week kon ik eens een ander gadget uitpakken. De laatste maanden heb ik al verschillende keren overwogen om me een Flip of andere videocamera aan te schaffen. Ik was dan ook blij om deze keer de Sony Bloggie tijdelijk te verwelkomen in ons huishouden.

Laten we eerst even de verplichte specs opdreunen:
De Sony Bloggie is een kleine 5Mp videocamera die beelden in HD zou moeten opleveren. Je kan er ook foto’s mee maken. De lens zit verwerkt in een draaibare kop zodat je niet alleen je omgeving gemakkelijk kan vastleggen, maar ook jezelf zonder het toestel achterstevoren te houden. Vooral vloggers doen dat vaak. Vandaar wellicht de naam ‘Bloggie’.

Als blogger wil je snel en gemakkelijk video online gooien. De Sony Bloggie kondigt trots aan compatibel te zijn met YouTube. Misschien ben ik wat veeleisend, maar zo’n Youtube stickertje plakken omdat het bestandsformaat compatibel is met YouTube vind ik wat overdreven. Als je dan toch mee wil met de YouTube-hype zorg dan dat je toestel meteen kan uploaden zonder een computer zoals de meeste nieuwe smartphones dat kunnen.

Maar goed, het toestel kost natuurlijk een pak minder dan zo’n telefoon. Voor een schappelijke 180 euro haal je toch een HD-camera in huis om de huisdieren, kinderen of jezelf voorgoed vast te leggen in een hoge beeldkwaliteit. Helaas zijn mijn eerste ervaringen juist van allesbehalve hoge kwaliteit. Buiten zijn de filmpjes gemakkelijk mooi op te nemen, maar eenmaal binnen wordt alles wat korrelig.

Misschien moet ik de instellingen nog wat onder de knie krijgen. Misschien doe ik iets verkeerd. Maar als het allemaal zo ingewikkeld is om goede beeldkwaliteit te krijgen, schiet de Sony Bloggie natuurlijk voorbij zijn doel. Pas op, ik vind het wel een leuk dingetje. Maar ik vrees(/hoop!) dat er betere varianten zijn dan de Sony Bloggie binnen dezelfde prijsklasse.

De tijd zal het ons leren! Hier alvast twee filmpjes waarbij ik de Bloggie heb gebruikt:

Related posts:

1. Sony Bloggie video test 1: Ginger
2. PhotoSpeak: een freaky applicatie (opgenomen met de Sony Bloggie)
3. Sony Bloggie

****~ (4/5)

De HTC Hero was onze eerste Android-held en nu is er de opvolger die volgens HTC zelfs legendarisch is, de HTC Legend. Zelf zou ik eerder de aangekondigde HTC Desire tot legende hebben uitgeroepen. Met een prijsverschil van nog geen 50 euro heeft de Desire een pak meer interessante toeters en bellen aan boord dan de Legend. Maar vergis je niet, deze telefoon kan toch wel eens jouw nieuwe held worden.

Ik snap niet goed waarom HTC ervoor heeft gekozen om twee toestellen met een gelijkaardige prijs op de markt te brengen terwijl één van de twee duidelijk betere specificaties heeft. De prijs van de Legend zou wel wat lager mogen, vind ik. Niet omdat het toestel zijn geld niet waard is, maar omdat ik vrees dat het kleine prijsverschil mensen zal doen beslissen om toch voor de Desire te gaan. Maar laten we die even vergeten en ons richten op de HTC Legend.

Mooi ding!

De aluminium unibody van de HTC Legend doet meteen aan een Macbook Pro denken. Stevig, mat aluminium en met een stijlvolle zwarte afwerking. De Legend is dan ook een heel erg mooie GSM. Ik heb de Desire nog niet in mijn handen gehad, maar als ik de foto’s bekijk, vind ik de Legend eigenlijk een stuk mooier. Het design is ook praktisch: het zwakke punt van veel toestellen, het achterdeksel, is verdwenen. (Je schuift de batterij via de onderkant van de GSM in de unibody.) De typische HTC-kin is wat verfijnd en de trackball vervangen door een stevige ‘optical trackball’. Nogmaals: het is een erg mooi toestel en ligt bovendien goed in de hand!

AMOLED

Het scherm van de Legend is helaas niet even stevig. Net als bij de Nexus One kan het nogal gemakkelijk breken bij te veel druk op één punt. HTC waarschuwt gebruikers om het toestel best uit de broekzak te halen voor je gaat zitten. (Een beetje vreemd, maar ik deed het toch maar…) Het scherm is groot en van uitstekende kwaliteit. Het had nog iets beter gekund qua resolutie, maar goed, we kunnen niet alles hebben. Dit scherm zal je zeker niet teleurstellen.

Batterij

De HTC Legend staat ook zijn mannetje als het gaat om de batterij. Hier scoort hij zelfs beter dan de Desire! Je komt gemakkelijk de dag door zonder dat je je telefoon aan de oplader moet leggen. Dat is al best een hele prestatie voor een toestel dat applicaties op de achtergrond laat draaien. Als je vaak lange dagen hebt (en geen lader op zak) dan is de Legend een goede keuze.

HTC Sense

HTC onderscheidt zich van andere telefoonfabrikanten met de uitstekende HTC Sense gebruikersinterface. Android 2.1 Eclair met HTC Sense draait prima op de Legend. Het 384 MB RAM-geheugen geeft je meer dan genoeg ruimte om vrolijk te multitasken. Op de Hero kwam ik wel eens wat vertraging tegen als er veel programma’s openstonden, op de Legend had ik hier geen last van.

Camera

De camera van de HTC Magic en de HTC Hero was ronduit slecht. Ik was dan ook aangenaam verrast toen de Legend erg bekwaam foto’s nam. De fotokwaliteit is niet fantastisch, maar de camera met flash doet het prima. De Legend blinkt zelfs uit als het gaat om snelheid. Je zal geen last hebben van de veelvoorkomende lange seconden wachten voor je toestel eindelijk de foto vastlegt.

Geen beweging?

Nog één ding dat ik niet goed begrijp: waar zijn de live wallpapers naartoe op de Legend? Ik snap niet waarom HTC deze niet in de software heeft opgenomen zoals bij de Desire. De Motorola Milestone heeft wél live wallpapers en minder RAM. Dat kan dus al de reden niet zijn. Maar goed, één of andere hacker zal dat binnenkort wel oplossen. (Op HTC moeten we niet wachten, die zijn erg traag met het uitbrengen van updates.)

Is het een held? Een legende?

Mmmmmja, de Legend kan wel eens een held voor jou worden. Het toestel zal jouw tempo zeker kunnen bijhouden terwijl je op Twitter en Facebook zit, emails verzendt en surft. De Legend is een indrukwekkende upgrade van de HTC Hero. Ik hoop dat HTC de prijs snel wat verlaagt zodat deze Legend zijn verdiende plaats kan innemen naast de Desire. Ik ben bang dat de Legend zijn verdiende aandacht zal mislopen door de maar nét iets duurdere Desire. Dat zou jammer zijn, want deze telefoon is echt een aluminium pareltje.

Related posts:

1. (English) How to root HTC Legend, except you can’t (yet)

Related posts:

1. Sony Bloggie
2. PhotoSpeak: een freaky applicatie (opgenomen met de Sony Bloggie)
3. Eerste indruk van de Sony Bloggie

***~~ (3/5)

Tijd voor de Nokia N900 hardware review! Deze GSM wordt een ‘mobiele desktop’ genoemd en dus blog ik uitzonderlijk met de N900 in plaats van mijn laptop.  Er is geen betere manier om de N900 ervaring te testen, lijkt me.

Die ervaring begint positief als het om bloggen gaat.  WordPy voor Maemo, het OS van de N900, is de meest uitgebreide WordPress blog client die ik tot nu toe heb gebruikt. Hardcore bloggers die hun hele blog altijd in hun binnenzak willen meedragen, zullen blij zijn met de N900. Een Netbook met een volledig toestenbord blijft natuurlijk altijd nog handiger, maar ook groter.

Het toetsenbord van de N900 is niet slecht, maar ook niet opmerkelijk goed. De toetsen voelen goed en ze zijn breed genoeg. Om een of andere reden heeft Nokia ervoor gekozen om de spatietoets aan de rechterkant van het toetsenbord te plaatsen. Persoonlijk vind ik dat erg onhandig en heb ik mijn spatiebalk liever in het gebruikelijke midden.

Er is ook weinig plaats gelaten tussen de bovenste rij toesten en het scherm. Dat zorgt ervoor dat het soms een beetje krap aanvoelt wanneer je typt op de N900. Ik mis ook een aparte toets om een punt neer te zetten. Na elke zin ‘shift’ moeten gebruiken, irriteert snel. Na een tijdje begon ik me toch te storen aan het toetsenbord. Voor mij is het even middelmatig als dat van de Motorola Milestone.

Gelukkig is het scherm van de N900 een stuk beter dan het toetsenbord. Het is groot en heeft een goede resolutie. Pixels zien op een scherm is voor mij altijd een teleurstelling (en ik heb dan nog slechte ogen!), maar gelukkig lost de N900 hier al mijn verwachtingen in. Het scherm is even scherp als dat van de Motorola Milestone of de Blackberry Bold 9700. Nokia scoort hier punten!

Jammer genoeg reageert het scherm niet altijd even goed. Je moet hard drukken om iets te selecteren en vaak heb je het bijgeleverd pennetje écht nodig. Kleine links of virtuele knoppen selecteren, lukt soms echt niet met je vinger. Neem dus voor de zekerheid toch dat pennetje maar mee. Zelf houd ik meer van echte touchscreen schermen die geoptimaliseerd zijn voor aanraking met je vingers.

De batterij van de Nokia N900 is zeker ok voor een smartphone met multitasking. Ik kwam de dag zonder al te veel zorgen door. Wel moet ik bekennen dat ik niet weet wat voor effect de telefoonfuncties hebben op het batterijleven. Bellen met de N900 was voor mij niet aantrekkelijk en ik heb dan ook erg weinig gedaan.

De N900 is echt meer een zakcomputer dan een GSM. Ik dacht dat ik wel zou wennen aan het gewicht en de grootte van het toestel, maar dat gebeurde helaas niet. Ik blijf het toestel te groot en zwaar vinden. Er is gewoon te veel om vast te houden en te dragen. De telefoon is erg dik en relatief zwaar wat ervoor zorgt dat typen een kleine workout wordt.

Het grootste voordeel van de N900 is natuurlijk het gigantische geheugen. Een telefoon met 32 gigabyte intern geheugen zal je niet vaak vinden. Het laat je toe alles en nog wat te downloaden en op te slaan. Fervente podcast-luisteraars zullen dit erg appreciëren. Podcasts en vodcasts downloaden gaat vlot en je kan dus een klein mobiel archief aanleggen.

Nog een laatste opmerking over de hardware van de Nokia N900: de USB-aansluiting lijkt me erg fragiel. Bij andere telefoons zit die aansluiting meestal stevig ingebouwd, maar hier zie je dat er toch wat ruimte is voor beweging. Het aansluiten en ontkoppelen van de USB-kabel gaat ook nog moeilijk (erg stug) en dus lijkt het me niet onwaarschijnlijk dat die USB-aansluiting op een dag gewoon afbreekt. Op Twitter vertelde iemand me dat dit een veelvoorkomend probleem is bij de N900. (Ik weet natuurlijk niet of dat ook écht zo is.)

Mja, mijn algemene indruk over de hardware van de Nokia N900 is niet zo positief en dat is jammer. Het besturingssysteem en de beschikbare software heeft wel indruk op mij gemaakt. Het is dan ook jammer dat die niet in een mooier pakje werden gestopt. Maar goed, die review komt later. Qua hardware komt de Nokia N900 inderdaad een beetje als een mobiele desktop over: groot en zwaar…

Related posts:

1. Nokia N900 OS en software review

No related posts.