Sigrid Schrijft

Sinds dinsdagavond loop ik een beetje afgeleid. We gingen met onze hamster, Blinkie, naar de dierenarts en die vertelde dat ze net een kat had binnengekregen die er slecht aan toe was. Er was geen baasje bekend en de kat zag er wat verwaarloosd uit. Minuten zielige films over afgemaakte katten of jaren asiel flitsten meteen voor mijn ogen. Daarom zei ik: “En wat gebeurt er nu met dat beestje?”

De dierenarts wist het zelf niet goed. De kattin had dringend scans nodig van haar poot en daarna misschien een spalk of operatie. Maar er was geen baasje om die kosten op zich te nemen. De foto’s moesten extern genomen worden en de dierenarts zou dus meer dan haar tijd investeren om dit beestje te redden. Er was nog de mogelijkheid dat Kat Zoekt Thuis het beestje kon helpen, al was dat nog niet zeker.

Mijn lief begon natuurlijk al onrustig richting de deur te schuifelen. Ze kent mij wel. Het heeft ongeveer 30 seconden geduurd en ‘t was eruit: “Ik betaal het wel.” Thuis stuurde ik onmiddellijk een mailtje om nogmaals te bevestigen dat ik de kosten op mij zou nemen om dat beest te redden als het baasje niet werd gevonden. De dierenarts had ondertussen al een afspraak gemaakt voor de foto’s en ik kon gerust gaan slapen.

Gisteren was er even slecht nieuws. Het pootje was niet gebroken, maar verbrijzeld. De arts die de foto’s nam suggereerde om toch te overwegen het diertje te laten inslapen. Gelukkig wilde mijn dierenarts dat niet zomaar doen. Ze heeft de foto’s zelf nog eens aandachtig bekeken en besloten om niet alleen de kat te proberen redden, maar ook haar poot. En dus ontmoette ik gisteren een slaperige kattin met een gespalkte poot én wat hoop.

Ik hoefde maar bij de kooi te gaan staan en het beestje sleepte zich naar de rand om geaaid te worden. Ze rolde en spinde en draaide zich nog eens om in de aandacht. Tot mijn verbazing leek de kat sprekend op een kattin die al een tijdje vermist was in onze buurt. Ik heb meteen contact opgenomen met de eigenaren, die bijna de hoop hadden opgegeven voor hun kat ‘Smokey’. Op het briefje over Smokey stond: ‘Ze is érg knuffelachtig’.

Ik was zéker dat het Smokey was. Maar echt, hé! ‘k Had er 1000 euro op gewed. Toch kreeg ik net een sms’je van Smokey’s eigenaar dat het Smokey niet is. Mijn hart zakte in mijn schoenen. Vooral voor de baasjes van Smokey. Onze Rufus was vorige week een paar dagen op stap en wij waren daar echt niet goed van. Rufus dook na een paar dagen gelukkig op (stinkend naar een muf kot), maar Smokey bleef ondertussen al meer dan een maand weg.

En er ligt nog steeds een kattin alleen in een hokje bij onze dierenarts. Gelukkig is mijn lief ondertussen een beetje opgewarmd voor mijn idealistische onderneming. We wachten nu af of de kattin terug wilt beginnen eten. Daar hangt nu eigenlijk alles vanaf. Het spreekt voor zich dat ik me moet inhouden om niet elk uur te bellen naar de dierenarts “En? Gaat het al beter?”. Ik vind straks vast wel een excuus om een keer te mailen, dat stoort iets minder.

Naast het overleven, moet die poot ook nog herstellen. Ook dat is niet zeker. Als het niet lukt met een spalk moet de poot eraf. Katten kunnen blijkbaar prima leven met een pootje minder. Het beestje kan in ieder geval rekenen op mijn steun en centjes. Die zijn niet onbeperkt aanwezig, alles behalve, maar die spalk of amputatie kan ik nog wel betalen met mijn budget voor Kerst. Laten we hopen dat het voldoende is.

Eén ding heb ik alvast stiekem beloofd aan dat beestje (laat het mijn lief niet horen). “Als je hier doorkomt, dan beloof ik plechtig dat de rest van uw leventje fantastisch wordt!”  Stiekem ligt er zelfs een naam klaar als ze bij ons kan komen wonen.  Maar ik durf nog niet te veel te hopen. Eerst maar weer wat eten en drinken. Dan wat nog meer eten. Botjes die aan elkaar moeten groeien. De rest van het lijfje dat moet werken. Het wordt nog spannend.

PS: Ik doe op dit moment mee aan de Chief Gifting Officer wedstrijd van eBay (zie vorige post). Als ik win, krijg ik van eBay 200 euro op mijn rekening gestort. Ik heb besloten die te gebruiken om deze kattin te helpen. De spalk alleen al kost 200 euro, maar er komen nog heel wat kosten aan. Als het beestje ‘t niet haalt of de baasjes duiken op (en/of ik geen rekening krijg) geef ik het gewonnen geld volledig weg aan de fantastische ‘Kat zoekt thuis’ organisatie. Dus: alle hulp is welkom!

Hoe kan ik helpen?

Word hier fan van Koopjesfanaat op Facebook

Klik dan hier op de ‘like’ knop rechts boven dit fotoalbum. Enkel de likes van het album tellen mee, niet die van individuele foto’s!

Thx!